Meer Azoren

We zijn nog op de Azoren en het zijn allemaal prachtige eilanden.
In Velas op Sao Jorge was net de culturele week die op woensdag begon. De activiteiten vonden vooral ’s avonds plaats, en de eerste 2 avonden hebben we ons er niets van aangetrokken. Velas ligt aan de zuidkant van Sao Jorge en je hebt er een mooi uitzicht op Pico met z’n hoge berg.
We hebben een auto gehuurd op woensdag en zijn samen met Casper van de boot Tigre het eiland gaan bekijken. Sao Jorge is een lang smal eiland (53 km lang en 8 km breed). We zijn eerst over de bergketen met de hoogste bergen gereden (1053 m) en toen vandaar via het dorp Calheta naar Topo op de oostpunt. Sao Jorge heeft rondom mooie hoge klippen en aan de rand ervan zijn hier en daar dorpen ontstaan. Het ziet er prachtig uit. We hebben in Topo geluncht en zijn naar de noordkant van het eiland gereden. Hier kon je bij verschillende uitzichtpunten de dorpjes aan het water goed zien (zie foto). We zijn via de westpunt met vuurtoren terug gereden naar Velas.

Op vrijdag ben ik met Mark, Carry en Casper een wandeling gaan maken. We zijn vanuit het dorp (aan de zuidkant) over een stukje bergketen naar het dorp Santo Antonio aan de noordkant van Sao Jorge gelopen. Het was een flinke wandeling we hebben zo’n 18 kilometer gelopen.
‘s Avonds was er volksdansen op een podium. Er waren uit 2 dorpen dansgroepen. Er was een muziekgroep met zangers bij het dansen. De dansers waren gekleed in verschillende kostuums en wij zagen er de beroepen van vroeger in. De muziek bestond uit fado’s en andere volksmuziek en de dansen waren over het algemeen eenvoudig. Na de eerste dansgroep kwam de tweede en dat zag er hetzelfde uit als het eerste, maar de zangers zongen wat valser en we zijn wat gaan drinken. Later speelde er een band op een groot podium, het klonk erg leuk.
.
Op zaterdagmiddag kwamen eerst de boten van de zeilrace vanuit Horta binnen. Aan het eind van de middag kwamen de walvisboten aangezeild vanuit Pico. Er werden vroeger veel walvissen gevangen bij de Azoren. Er werd vanuit lange sloepen jacht gemaakt op de walvissen. Op deze sloepen kan ook een mast met zeil gehesen worden. Aan de zeilrace met de walvisboten deden zo’n 28 boten van de verschillende eilanden mee. Het was een mooi gezicht met Pico op de achtergrond.
’s Avonds zijn we naar een fanfare orkest gaan kijken en luisteren en het klonk erg goed voor een dorpsorkest. Daarna stonden marchas van 3 eilanden op het programma. We wisten niet precies wat het was, maar we hadden al mannen en vrouwen in hetzelfde fleurige kostuum gezien. Het was een soort optocht van een fanfarekorps met een groep dansers in dezelfde kostuums. Er werd iedere keer gestopt zodat de groep kon dansen en als ze daar mee klaar waren gingen ze verderop hetzelfde doen. We zagen met een tussenpauze zo de 3 verschillende groepen.

Op zondag zou er een stier aan een lang touw worden losgelaten op het haventerrein. Op verschillende eilanden van de Azoren wordt dit gedaan, vooral op het eiland Terciera gebeurd dit in het weekend in verschillende dorpen. De stier wordt uitgedaagd door de stoere mannen van het dorp. We zaten samen met Janna, Len en Casper bovenop de havenmuur klaar om te zien wat er zou gaan gebeuren. We waren nog vroeg en zagen dat met containers het terrein en de veerboot die er lag afgezet werd en een wagen met 4 kisten aankwam. De kisten werden van de auto geladen, in elke kist zat een stier. In de kist zat bij de kop van de stier een luik en er werden van bovenaf op de horens van de eerste stier doppen gezet, zodat de hoorns niet meer zo scherp zijn. Toen werd de stier losgelaten aan een touw waar 3 mannen aan trokken om de stier in bedwang te houden als dat nodig leek. In het begin rende de stier rond op het haventerrein. De stoere jongens van het dorp stonden aan de waterkant en konden zo in het water springen als de stier eraan kwam. Er waren een paar mannen die de stier uitdaagden, één met een rode lap en één met een paraplu, waar de stier af en toe op in ging. Al snel werd de stier wat lui, het leek of hij er niet zo’n zin meer in had. Na zo’n kwartier werd de stier weer in z’n hok getrokken, hij leek het daar wel mee eens te zijn.
De mannen aan de touwen pauzeerden even en toen was er weer hetzelfde ritueel met stier 2. Ook deze stier was vrij tam. We vonden het toen wel best en de 2 andere stieren hebben hun kunsten zonder ons vertoond, want wij zijn naar een terrasje gegaan.
’s Avonds zijn Ivo en ik nog naar een Big band gaan kijken en een dansvoorstelling van de plaatselijke sportschool.

We hadden wel weer genoeg cultuur opgesnoven en zijn de volgende dag samen met de Tigre naar het eiland Graciosa gezeild. We zijn tussen Graciosa en het eilandje Baixo door gezeild en de kust ziet er prachtig uit met mooie rotsen die boven water komen (zie foto van Dan Wilkin, hij zag ons voorbij komen).
Bij het dorp Praia aan de oostkant konden we voor anker liggen. Graciosa is een prachtig klein rustig eiland (12,5 km lang en 8,5 km breed).
Ik heb met Casper een lange wandeling gemaakt. We hebben ons door een taxi naar de westkant van het eiland laten brengen. De taxichauffeur zette ons bovenop een kleine vulkaankrater af en we zijn via een wandelroute richting Praia gelopen. Het leek ons leuk ook nog rond de Caldeira (de oude vulkaankrater) te lopen en zijn ergens afgeslagen, zodat we op een mooie weg uitkwamen door een bos waar nog oude stenen muurtjes tussen stonden. De krater is groot en diep en binnenin de krater is bos en weilanden. We konden ergens door een grot lopen zodat we naar beneden in de krater konden kijken. We zijn langs de bosrand van de krater helemaal naar het hoogste punt gelopen en hadden een mooi uitzicht. Via weilanden en een landweg kwamen we weer terug in Praia.

De volgende dag hebben we een auto gehuurd. Omdat het eiland zo’n klein eiland is hebben we het hele eiland kunnen zien en zijn zelfs een paar keer door het dorp Luz gereden. Binnenin de Caldeira is een grote zwavelgrot. We reden door een tunnel de krater in en hebben de weg naar de grot gevolgd. Er is een bezoekerscentrum bij de grot. Via een trap ga je naar beneden de grot in. Er is een meer in de grot, maar daar mochten we niet in de buurt komen. Door 2 gaten in het plafond komt licht naar binnen en er borrelt nog ergens een hete zwavelbron. Ik vond het wel jammer dat we niet door de hele grot mochten lopen. We hebben in het dorp Carapacho gegeten met uitzicht op het eiland Baixo. We zijn naar de vuurtoren bij Ponto da Barca gegaan waar ook weer mooie rotsen liggen, waaronder een rots die men de walvis noemt vanwege de vorm. Via de hoofdstad Santa Cruz terug naar Praia.

Casper is de volgende dag vertrokken richting Terceira, maar er was niet veel wind en wij zijn daarom nog een dagje gebleven. We zijn de dag erna vroeg vertrokken, want we moesten 50 mijl zeilen. Gelukkig stond er een lekker windje en we kwamen mooi op tijd in Praia da Victoria op Terceira aan.
We zijn er voor anker gegaan, Casper lag er al voor anker en een uur na ons kwamen Peter en Louise met de Mei Wenti vanuit Sao Jorge aan.
We hebben gezellig met elkaar bij ons aan boord wat gedronken.
Op zondag hebben we met z’n vijfen heerlijk gegeten in het dorp. Maandag werd een druilerige dag. Er bleek weer eens iets doorgeroest te zijn aan onze buitenboord motor, deze keer de carburateur, dus die is Ivo maar meteen gaan maken. Onze buitenboordmotor maakt al tijden een verschrikkelijke herrie, Ivo dacht dat de uitlaat doorgeroest was, maar het bleek nu dat de boutjes van de uitlaat eruit geroest zijn en hij heeft de uitlaat met een ijzerdraadje weer wat vast gezet, zodat de herrie nu weer ietsje minder is.

We hebben met Casper, Peter en Louise een auto gehuurd voor 2 dagen.
De hortensia’s staan overal aan de kant van de weg in bloei, een prachtig gezicht. De eerste dag zijn we eerst naar een bergrug met een schitterend uitzicht over een gebied met weilanden aan beide kanten. Dat al deze eilanden vulkanisch zijn is goed te zien, de bergrug maakte ooit deel uit van een grote vulkaankrater.
Daarna zijn we de hele kust langsgereden en op verschillende plekken gestopt. Er zijn net als op de andere eilanden op het platteland veel vervallen huizen. Verder valt het op dat er hele mooie moderne gebouwen en huizen worden gebouwd, die prachtig in het landschap passen. Er wordt gebruik gemaakt van de zwarte lavastenen in contrast met witte muren, een mooi gezicht. De tweede dag was een heldere dag en we zijn als eerste naar de hoogste top (Serra Barbara, 1027 m) gegaan. Daarna hebben we op een plek bij een meertje gepicknickt en hebben Peter, Casper, Louise en ik een mooie wandeling gemaakt. We zijn naar “Furnas do Enxofre” gereden, een gebied waar hete stoom en zwaveldampen uit de grond komt, de zogeheten fumaroles. Je loopt helemaal rond een afgezet gebied. Er zitten verschillende gaten in de grond waar de stoom uitkomt, en je kan zelfs de op sommige plekken de hete grond voelen. We hebben daarna in de hoofdstad Angra do Heroismo wat gedronken. Deze stad is de oudste stad van de Azoren en staat op de wereld erfgoedlijst. Eenmaal in de stad is het moeilijk om er met een auto weer uit te komen. We raakten verstrikt in een wijk waar een stier losgelaten zou worden en diverse wegen waren afgezet. Uiteindelijk lukte het ons om de weg naar het dorp Sao Sebastiao te vinden waar we naar een restaurant zijn gegaan.

Op vrijdag ben ik met Louise en Peter met de bus naar Villa Nova aan de noordkust gegaan om een wandeling te maken. We wisten niet precies waar de wandeling zou beginnen en hadden pas na 1,5 uur het beginpunt gevonden. Het was een fantastisch mooie wandeling, eerst een soort vallei door en toen langs een grillige kust met basaltklippen. Daarna hebben we en lift gekregen naar het dorp Biscoitos waar we naar een wijnmuseumpje zijn geweest. Men verbouwd in Biscoitos witte druiven langs de kust tussen stenen muurtjes. De zwarte lavastenen zijn 30 tot 35 graden, waardoor de druiven rijp worden. Het museum is van een familie Brum, waarvan een voorouder ooit Bruin heette en uit Maastricht kwam.

Op zaterdagavond hebben we afscheid genomen van Peter en Louise die zondagochtend vroeg zijn vertrokken. Het weer was zondag wat minder, maar we hebben nog wel een fietstochtje gemaakt.
We hadden eerst nog het idee nog naar het eiland Sao Miguel te zeilen, maar het leek ons toch verstandiger hier op goeie wind te wachten om naar Ierland te zeilen.
Het lijkt erop dat over een paar dagen de wind gunstiger voor ons wordt om te vertrekken. Het is zo’n 1100 zeemijlen naar Ierland, waar we minstens 10 dagen over gaan doen, maar het kan ook veel langer duren en het kan zijn dat we vanwege de windrichting in Engeland of Frankrijk uitkomen.
Hopelijk gaat deze tocht voorspoediger dan onze oversteek naar de Azoren.

Coördinaten Praia, Graciosa: 39° 03' 07” N, 027° 58' 03” W
Coördinaten Praia da Victoria, Terceira 38 ° 43' 42” N, 027° 03' 28” W