Bloemen eilanden

We zijn op Sao Jorge, het derde eiland van de Azoren waar we met de Rebel liggen en het vierde eiland dat we verkennen. Deze Azoren zijn echt bloemen eilanden, want op alle eilanden staan hortensia’s, die al in de dorpen bloeien, maar nu ook in de bergen beginnen uit te komen. Ze groeien langs de weg en worden als afscheiding tussen weilanden gebruikt. De eilanden zijn prachtig en de mensen zijn erg vriendelijk. Ivo vindt het klimaat hier heerlijk, omdat het niet te warm is en het vooral ’s avonds afkoelt. We hebben af en toe en dag met regen en in de bergen is het regelmatig mistig.

Flores betekent bloemen in het Portugees, en in het dorp Lajes waar wij waren stonden veel bloemen te bloeien. Lajes ligt in het zuiden van Flores en het is de meest westelijke gemeente van Europa.
We hebben eerst 2 dagen voor anker gelegen en zijn daarna de jachthaven in gegaan. Deze jachthaven was nog in aanbouw en daarom gratis.. Het dorp is op een steile helling gebouwd, dus om er te komen moest je meteen flink omhoog klimmen.
We hebben een auto gehuurd van Paula, die een terrasje in de buurt van de jachthaven heeft, een tankstation beheert en auto’s verhuurt. Ze kwam een uur na afgesproken tijd aankakken, maar we kregen de auto mee zonder een formulier in te vullen of iets te laten zien.
We hebben vooral de westkant van het eiland verkent. Het was een beetje mistig, maar wat een prachtig eiland! Alle Azoren zijn bergachtig, groen met weilanden.
We zijn naar een kratermeer in de bergen gereden. Door de mist zagen we af en toe het groene water van het meer. Bij het volgende uitzichtpunt was er zoveel mist dat we eerst niet zagen waar het om ging. Maar toen de mist optrok zagen we opeens de berg met horizontale ribben (Rocha dos Bordoes) We reden door een leuke dorpjes langs een kustweg en zagen in de verte watervallen en in het volgende dal een dorp liggen. Overal zijn mooie uitzichtpunten over bergen, weilanden, rare rotsen en de zee. We zijn naar de watervallen gaan kijken, die er van ver al prachtig uitzagen, maar om ze echt goed te kunnen zien kon je naar een meertje lopen waar de watervallen in stroomden, dat was adembenemend. Bij het dorp Faja Grande was een strand met rare zwarte lavastenen. Al deze eilanden zijn door vulkanen gevormd, en dat is nog goed te zien. Na een goeie maaltijd hebben we de weg van de westkant naar de oostkant van het eiland genomen. We kwamen langs een uitzichtpunt waar je op 2 meren kan kijken, één met groen water en de ander met zwart water, een mooi gezicht. Aan de oostkant van het eiland ligt Santa Cruz. Vanuit de haven hadden we uitzicht op het eiland Corvo dat ten noorden van Flores ligt. De volgende ochtend moesten we de auto bij Paula’s tankstation weer inleveren, ze keek verder nauwelijks of de auto er nog goed uitzag.

We werden op een middag bij Mark, een Engelsman, aan boord uitgenodigd voor een klein feestje. Het bleek dat zowel Mark als de andere gasten, Carry, Susan en Tony alleen zeilden. Tony en Susan zijn zelfs getrouwd, maar zeilen allebei op hun eigen boot.

Op Pinksterzondag wordt er op de Azoren Spiritu Santo gevierd, het feest van de heilige geest. Dit heeft ook te maken met een koningin Isabelle die ooit eten uitdeelde aan de armen. Er worden in veel dorpen na de mis in de katholieke kerk koeiensoep geserveerd. Dit wilden we meemaken. We hebben de mis overgeslagen maar zijn al voordat het begon naar het gebouw gegaan waar het eten zou zijn. In een hok zagen we mannen in grote pannen roeren en er stond al een grote kist met gesneden brood klaar. Bij hetzelfde gebouw stonden in een kamer met een altaar lange gedekte tafels klaar. We hoorden dat er voor dit feest 2 koeien geslacht waren. Na de mis was er vanuit de kerk een processie naar dit gebouw. Er werd op trommels geslagen, gezongen en er waren meisjes in het witte jurken die met een kroon liepen. De kerkgangers waren de eersten die binnen te eten kregen. Wij hebben met andere zeilers gewacht tot de tweede groep klaar was met eten. Er werden pannen met bouillon met brood erop neergezet en borden met stukken vlees en er was brood. Er stonden flessen met wijn en water, en iedereen mocht zoveel eten en drinken als men wilde. Iedereen kreeg een rijstpudding toetje. Daarna konden we nog een donatie in de kroon stoppen. Een man waar we al mee hadden gepraat bood aan voor ons wat op z’n “gitaar” voor ons te spelen en zingen. We gingen naar een terrasje waar hij vol vuur liedjes van het eiland speelde en fado’s e.d. zong. Dat was een leuke ervaring.

Ik heb nog een keer een wandeling gemaakt naar Faja Lopo do Vaz.
Een Faja is een stukje land aan zee, dat ontstaan is door al het zand en stenen dat van steile klippen af geschoven is. Ik ben vanuit het dorp naar een pad langs een steile klip gelopen en toen naar beneden tot de Faja en weer terug naar het dorp, een lekkere mooie wandeling.

Voordat we het wisten was er alweer een week om en werd het tijd naar het eiland Faial te zeilen. Horta op Faial is ongeveer 130 mijl van waar we lagen op Flores, we moesten dus een nacht doorzeilen. Volgens de windverwachting zou de wind van het zuidwesten naar het noordwesten draaien en daar hielden we rekening mee, maar de wind draaide niet, waardoor we aan de noordkant van Faial uitkwamen. Er was eenmaal in de buurt van Faial nauwelijks wind meer en we zijn op de motor langs de noordwest punt van Faial gevaren. Het heet Capelinhos en hier is in 1957 een vulkaanuitbarsting geweest en de vulkanische activiteit duurden tot oktober1958. Er is een heuvelachtig landschap van zwartbruine as achtergebleven en het is een mooi gezicht vanuit zee. De oude vuurtoren aan de kust staat er nog, maar de eerste verdieping ligt onder de as.
Horta ligt aan de zuidkant van het eiland en we zijn langs de kust er naartoe gevaren.

In Horta verzamelen zich alle zeilers die de oceaan zijn over gestoken. Café Sport is een bekende ontmoetingsplek.
We zijn naar de jachthaven gegaan en moesten langs een andere boot gaan liggen, die aan de muur lag. Het was redelijk druk.
De Fiddlesticks, de Faja Lobi en de Present, waarmee we tijdens de oversteek via de korte golf radio contact hadden, lagen er ook en het was leuk om Janna en Len van de Present en Theo en Michelle van de Faja Lobi te ontmoeten, want die hadden we nog nooit gezien.

De derde dag op Horta vertrok onze buurboot aan de muur en Casper met de Tigre is toen aan de muur gaan liggen en wij er weer tegenaan. Casper is een Nederlander die al heel lang in Engeland woont. Hij heeft z’n catamaran deze winter in de Bahama’s gekocht om verder op te knappen. Het was meteen gezellig met Casper. We hebben met Casper en Mark een auto gehuurd.
Het eiland Faial wordt ook wel het blauwe eiland genoemd vanwege alle blauwe hortensia’s en die begonnen op verschillende plekken langs de weg te bloeien. We zijn naar Capelinhos gegaan om naar het lavalandschap te kijken. Het is indrukwekkend om er rond te lopen. Er is een museum over de vulkaanuitbarsting, vulkanische gesteenten enz. We kregen een 3D film te zien, vandaar de foto met de grote brillen. We hebben aan de kust in een leuk dorpje gegeten en zijn toen richting de Caldeira gegaan. Dit is de oude begroeide krater in het midden van het eiland. Helaas was het te mistig om in de grote krater te kunnen kijken.. Nog even langs de supermarkt en toen terug.

Horta is wel erg gezellig met alle zeilers. We hebben een keer geborreld met allerlei Nederlandse zeilers op het terras van Café Sport. Er kwamen ook steeds meer bekende zeilboten bij. De Tinto met Tom, die we in Curaçao hadden ontmoet heeft een keer bij ons gegeten Een paar dagen later kwam de Zeezot met Joop en Albertien, die we al op diverse plekken hebben ontmoet, leuk om ze weer te zien en samen te borrelen

Ik heb een wandeling gemaakt met Carry en Mark, we zijn omhoog geklommen in het dorp langs wegen met kinderkopjes en over een bergkam. We liepen op een gegeven moment langs weilanden met bloeiende hortensia’s en hadden een mooi uitzicht op 2 dalen. Na 3.5 uur kwamen we uit bij een dorpje met een zwart zandstrand, het was een mooie wandeling.

De Mei Wenti met Louise en Peter aan boord kwamen naast ons liggen, ze hadden me in de Bahama’s Ivo helpen zoeken toen ik die met het snorkelen kwijt geraakt was (zie stukje “waar is Ivo”). We hadden ze daarna niet meer gezien. Tijdens de oversteek vanuit de Verenigde Staten, is de stang tussen de 2 roeren van hun catamaran gebroken. Ze hebben 17 dagen lang om de beurt een uur met het noodhelmstok moeten sturen dag en nacht. Het zijn erg leuke mensen en we hebben met z’n vijven (Casper, Louise, Peter en wij) een paar keer samen gegeten en gedronken. En we zijn samen met de veerboot naar Magdalena op het eiland Pico gegaan waar we een auto gehuurd hebben.
Pico heeft de hoogste berg van Portugal (2351 m) en de meeste dagen konden we vanaf Faial deze berg goed zien liggen, alhoewel de punt wel eens in de wolken zit. Ook Pico is mooi groen eiland. Er zijn wijngaarden, de druivenranken worden tussen muurtjes gekweekt, een mooi gezicht.
We gingen als eerste langs het wijnmuseum, maar dat was dicht wegens renovatie. We konden er wel rond kijken. Er staan hele mooie bomen in de tuin en we konden de druivenpers e.d. bekijken. Verder naar de noordkust waar we door een landschap van mooie zwarte lava formaties hebben gelopen. Na een lekker buffet konden we er weer tegen en we zijn via een meer over een berg gereden naar de zuidkust waar we bij het dorp Lajes de Pico hebben rondgelopen.
We zijn naar het hoogste punt gereden waar je met de auto kan komen, maar helaas kwamen we in de wolken terecht en hadden we geen uitzicht. Op de terugweg naar Magdalena nog langs de wijngaarden gereden. We konden niet vertrekken zonder de wijn van Pico te proeven. We hebben 2 soorten wijn gedronken en vonden de wijn “Terras de Lava” erg lekker.

Op Horta laten de meeste boten een muurschildering achter. Voor Ivo hoefde het niet, maar ik vond het leuk ook iets te schilderen, al heb ik het eenvoudig gehouden. We hebben de schildering gemaakt naast die van de Rebel die we vorig jaar op St Maarten ontmoet hebben, zie foto..

Het was zo gezellig in Horta dat het moeilijk is om er weg te komen, maar na 11 dagen zijn we tegelijk met de Casper vertrokken en naar Velas op het eiland Sao Jorge gezeild, een tocht van zo’n 21 mijl.
We moesten aan de wind zeilen, maar het was mooi weer en we hebben ervan genoten. We zijn voor anker gegaan en zijn al snorkelend gaan kijken naar ons anker. Wel wat fris hier met zo’n 19 graden, maar toch goed te doen.
We liggen voor een prachtige klip en Velas is een leuk dorpje. We hebben geluk want er zijn hier feesten de aankomende dagen, maar daarover de volgende keer meer.

Coördinaten Horta, Faial: 38 ° 31' 57” N, 028° 37' 30” W
Coördinaten Velas, Sao Jorge: 38 ° 40' 43” N, 028° 12' 00” W