Charlotteville
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Ivo en Fenneke
23 Januari 2007 | Trinidad en Tobago, Charlotteville
23 januari 2007, Charlotteville Trinidad en Tobago
Charlotteville
De Rebel ligt ruim 2 weken voor anker bij Pirate’s bay, Charlotteville, wel toepasselijk dachten we. Het is hier heerlijk!
Voor anker liggen heeft soms zo z’n nadelen, dus als je op een plek komt waar je prima voor anker kan liggen, waar het relaxt is, waar het mooi is, waar de mensen vriendelijk zijn en waar je niet constant op je spullen hoeft te letten, en je hebt ook nog eens tijd, dan moet je daar van genieten.
We kunnen hier gemakkelijk aan land komen, omdat er een pier is. We zijn nog steeds niet erg goed in het aanlanden met de bijboot op strandjes en dan moet je nog weer zien weg te komen. Door de golven kan je gekke schuivers maken als je niet oplet. We zijn allebei al eens in het water gevallen tijdens een landing, maar gelukkig is de boot nog niet omgeslagen.
Het is leuk om naar het mooie strandje in onze baai te gaan. Er woont hier een rasta man bij het strand die bushman genoemd wordt. Verder zijn er nog 2 rasta’s die er een hutje hebben met bijbehorende tuin waar ze bananen en of papaja’s e.d. verbouwen, en dus ook verkopen. Ze zijn erg aardig en natuurlijk relaxt. Jee man, don’t worry is hier een veel gehoorde kreet.
We zijn inmiddels al helemaal vertrouwd met de supermarktjes, de groentekraampjes en het internetcafétje met de trage verbinding. Een visser vroeg een paar dagen geleden of we een kreeft wilden, hij zou dan zorgen datie gekookt werd. Dus gisterenavond hebben we heerlijk kreeft gegeten.
De eerste dagen hier hebben we rustig aan gedaan om bij te komen van de oversteek en vooral opgetrokken met de Femke en Rolf van de Rajac. We zijn lekker uit eten geweest enzo. Nadat ze vertrokken waren heeft het een paar dagen flink geregend, met echte tropische buien en motregen. We waren in eerste instantie heel blij met de regen, omdat onze boot nog onder het rode stof van de Kaap Verden zat, dat is er allemaal weer afgespoeld. Verder hebben we het regenachtige weer gebruikt om binnen eens goed schoon te maken. Maar na een paar dagen hadden we wel genoeg van de regen en toen klaarde het gelukkig op. Het is nog wel eens bewolkt en er valt nog wel een buitje, maar het benaderd niet de stormen en regenbuien die jullie in Nederland hebben gehad.
Snorkelen en duiken is hier erg mooi in de buurt van ons baaitje. We hebben al 2x een duik gemaakt, waarvan één keer met slecht zicht. Maar toch leuk, met mooie waaierende zachte koralen en allerlei mooie vissen. Snorkelen is een bijzondere belevenis. Je kijkt het ene moment naar de fascinerende onderwaterwereld, en als je dan je hoofd boven water steekt zie je groen begroeide rotsen en hoor je papagaaien kwetteren. Soms vliegen er wat papegaaien of een mooie vlinder over je heen.
We hebben al eens een dagje een auto gehuurd en hebben een rondje over het eiland gemaakt. Je rijdt hier door de bergen begroeid met tropisch regenwoud. Af en toe zie je vanaf de hoogte een mooie baai liggen en dan zak je weer de berg af om een dorp door te rijden. Ze rijden hier links en onze huurauto was een automaat waarbij de bestuurder dan rechts zit. Ivo reed en moest er wel even aan wennen. De mensen scheuren door de bergen en je wordt af en toe gedwongen helemaal naar de kant van de weg te gaan. Dat vond ik soms eng, want dan dacht ik dat we de kant raakten of in een greppel terecht zouden komen. Ivo raakte een keer iets met de voorband, waardoor er een deuk in de velg kwam. Wij naar een soort garage om het te laten repareren, maar de man begon meteen wild op de velg te beuken waar het niet beter van werd. Toen we de velg aan het eind van de tocht aan onze verhuurder lieten zien zei deze; “Ooo man, don’t worry, that happens!”. Niets aan de hand dus, we hoefden ook niet bij te betalen. Het scheelt misschien dat hij ’s ochtends om 9 uur al aan het bier zat, en toen we terug kwamen ook en dat was niet hetzelfde flesje.
Er is in Charlotteville sinds een jaar een pinautomaat, maar deze gaf een keer wel een bon maar geen geld. Om er zeker van te zijn dat dit geld niet van de rekening afgeschreven wordt zijn we naar de bank in Scarborough gegaan. Daar werden we snel geholpen en het lijkt geen probleem te zijn, wel de afschrijvingen in de gaten houden.
We gingen met de bus, een tocht van ongeveer een uur, wat leuk is om mee te maken. Op de terugweg zaten we in de bus met schoolkinderen in uniform. Er stapte een vrouw met een 2e hands tv in, ze was er heel blij mee en stapte met een big smile weer uit.
We hebben in Scarborough ook wat spullen gekocht die we nodig hebben voor ontroesten en schilderen.
Ook al zijn we in een paradijs er moet gewerkt worden. We zeggen al zo lang dat we de roestplekken aan dek gaan behandelen, en Ivo wilde al heel lang de bakken achterin de boot schuren en schilderen. Dus Ivo is begonnen met de bakken achter. Hij is er ingekropen om het roestplekken uit te bikken. Hij zat onder de roest, maar goed dat we zo’n groot zwembad om ons heen hebben om in af te spoelen.. Dit is dus wel de ideale plek om te werken bij deze temperaturen. Ik assisteer waar mogelijk en zorg dat er koffie en eten is. Inmiddels zijn de bakken voorzien van een laag primer en een laag verf en dat moet weer jaren meekunnen.
We hebben een leuk Engels stel ontmoet, Miles en Joan, die hier nu ook al een paar dagen liggen.
Gisteren is de Gekko, een andere Nederlandse boot, aangekomen. We hadden Monique en Peter op Sao Nicolau al ontmoet. Gisterenavond hebben we rum cola’s gedronken met de rum die ze uit Barbados hadden meegenomen. Je bent tenslotte in de Caraïb dus rum hoort erbij. Het was erg gezellig.
Rest nog een veel gestelde vraag te beantwoorden: hoe houden jullie het zolang uit met z’n tweeën, hebben jullie nooit ruzie?
Nooit is teveel gezegd, maar niet vaak. Er zijn natuurlijk wel eens kleine irritaties, maar we zeggen het allebei meteen als ons iets niet bevalt. Onze verschillende tempo’s zorgen nog wel eens voor deze irritaties. Als we iets gaan doen wil ik dat het snel gebeurd, of dat we snel vertrekken en heb soms niet het geduld te wachten. Ivo doet alles rustig aan, dus die voelt zich dan weer opgejaagd door mij. In dit klimaat is het voor mij goed rustig aan te doen, go with the flow, zoals ze hier zeggen. Verder hebben we het heel gezellig met z’n tweeën en we hebben nog geen genoeg van elkaar.
Charlotteville
De Rebel ligt ruim 2 weken voor anker bij Pirate’s bay, Charlotteville, wel toepasselijk dachten we. Het is hier heerlijk!
Voor anker liggen heeft soms zo z’n nadelen, dus als je op een plek komt waar je prima voor anker kan liggen, waar het relaxt is, waar het mooi is, waar de mensen vriendelijk zijn en waar je niet constant op je spullen hoeft te letten, en je hebt ook nog eens tijd, dan moet je daar van genieten.
We kunnen hier gemakkelijk aan land komen, omdat er een pier is. We zijn nog steeds niet erg goed in het aanlanden met de bijboot op strandjes en dan moet je nog weer zien weg te komen. Door de golven kan je gekke schuivers maken als je niet oplet. We zijn allebei al eens in het water gevallen tijdens een landing, maar gelukkig is de boot nog niet omgeslagen.
Het is leuk om naar het mooie strandje in onze baai te gaan. Er woont hier een rasta man bij het strand die bushman genoemd wordt. Verder zijn er nog 2 rasta’s die er een hutje hebben met bijbehorende tuin waar ze bananen en of papaja’s e.d. verbouwen, en dus ook verkopen. Ze zijn erg aardig en natuurlijk relaxt. Jee man, don’t worry is hier een veel gehoorde kreet.
We zijn inmiddels al helemaal vertrouwd met de supermarktjes, de groentekraampjes en het internetcafétje met de trage verbinding. Een visser vroeg een paar dagen geleden of we een kreeft wilden, hij zou dan zorgen datie gekookt werd. Dus gisterenavond hebben we heerlijk kreeft gegeten.
De eerste dagen hier hebben we rustig aan gedaan om bij te komen van de oversteek en vooral opgetrokken met de Femke en Rolf van de Rajac. We zijn lekker uit eten geweest enzo. Nadat ze vertrokken waren heeft het een paar dagen flink geregend, met echte tropische buien en motregen. We waren in eerste instantie heel blij met de regen, omdat onze boot nog onder het rode stof van de Kaap Verden zat, dat is er allemaal weer afgespoeld. Verder hebben we het regenachtige weer gebruikt om binnen eens goed schoon te maken. Maar na een paar dagen hadden we wel genoeg van de regen en toen klaarde het gelukkig op. Het is nog wel eens bewolkt en er valt nog wel een buitje, maar het benaderd niet de stormen en regenbuien die jullie in Nederland hebben gehad.
Snorkelen en duiken is hier erg mooi in de buurt van ons baaitje. We hebben al 2x een duik gemaakt, waarvan één keer met slecht zicht. Maar toch leuk, met mooie waaierende zachte koralen en allerlei mooie vissen. Snorkelen is een bijzondere belevenis. Je kijkt het ene moment naar de fascinerende onderwaterwereld, en als je dan je hoofd boven water steekt zie je groen begroeide rotsen en hoor je papagaaien kwetteren. Soms vliegen er wat papegaaien of een mooie vlinder over je heen.
We hebben al eens een dagje een auto gehuurd en hebben een rondje over het eiland gemaakt. Je rijdt hier door de bergen begroeid met tropisch regenwoud. Af en toe zie je vanaf de hoogte een mooie baai liggen en dan zak je weer de berg af om een dorp door te rijden. Ze rijden hier links en onze huurauto was een automaat waarbij de bestuurder dan rechts zit. Ivo reed en moest er wel even aan wennen. De mensen scheuren door de bergen en je wordt af en toe gedwongen helemaal naar de kant van de weg te gaan. Dat vond ik soms eng, want dan dacht ik dat we de kant raakten of in een greppel terecht zouden komen. Ivo raakte een keer iets met de voorband, waardoor er een deuk in de velg kwam. Wij naar een soort garage om het te laten repareren, maar de man begon meteen wild op de velg te beuken waar het niet beter van werd. Toen we de velg aan het eind van de tocht aan onze verhuurder lieten zien zei deze; “Ooo man, don’t worry, that happens!”. Niets aan de hand dus, we hoefden ook niet bij te betalen. Het scheelt misschien dat hij ’s ochtends om 9 uur al aan het bier zat, en toen we terug kwamen ook en dat was niet hetzelfde flesje.
Er is in Charlotteville sinds een jaar een pinautomaat, maar deze gaf een keer wel een bon maar geen geld. Om er zeker van te zijn dat dit geld niet van de rekening afgeschreven wordt zijn we naar de bank in Scarborough gegaan. Daar werden we snel geholpen en het lijkt geen probleem te zijn, wel de afschrijvingen in de gaten houden.
We gingen met de bus, een tocht van ongeveer een uur, wat leuk is om mee te maken. Op de terugweg zaten we in de bus met schoolkinderen in uniform. Er stapte een vrouw met een 2e hands tv in, ze was er heel blij mee en stapte met een big smile weer uit.
We hebben in Scarborough ook wat spullen gekocht die we nodig hebben voor ontroesten en schilderen.
Ook al zijn we in een paradijs er moet gewerkt worden. We zeggen al zo lang dat we de roestplekken aan dek gaan behandelen, en Ivo wilde al heel lang de bakken achterin de boot schuren en schilderen. Dus Ivo is begonnen met de bakken achter. Hij is er ingekropen om het roestplekken uit te bikken. Hij zat onder de roest, maar goed dat we zo’n groot zwembad om ons heen hebben om in af te spoelen.. Dit is dus wel de ideale plek om te werken bij deze temperaturen. Ik assisteer waar mogelijk en zorg dat er koffie en eten is. Inmiddels zijn de bakken voorzien van een laag primer en een laag verf en dat moet weer jaren meekunnen.
We hebben een leuk Engels stel ontmoet, Miles en Joan, die hier nu ook al een paar dagen liggen.
Gisteren is de Gekko, een andere Nederlandse boot, aangekomen. We hadden Monique en Peter op Sao Nicolau al ontmoet. Gisterenavond hebben we rum cola’s gedronken met de rum die ze uit Barbados hadden meegenomen. Je bent tenslotte in de Caraïb dus rum hoort erbij. Het was erg gezellig.
Rest nog een veel gestelde vraag te beantwoorden: hoe houden jullie het zolang uit met z’n tweeën, hebben jullie nooit ruzie?
Nooit is teveel gezegd, maar niet vaak. Er zijn natuurlijk wel eens kleine irritaties, maar we zeggen het allebei meteen als ons iets niet bevalt. Onze verschillende tempo’s zorgen nog wel eens voor deze irritaties. Als we iets gaan doen wil ik dat het snel gebeurd, of dat we snel vertrekken en heb soms niet het geduld te wachten. Ivo doet alles rustig aan, dus die voelt zich dan weer opgejaagd door mij. In dit klimaat is het voor mij goed rustig aan te doen, go with the flow, zoals ze hier zeggen. Verder hebben we het heel gezellig met z’n tweeën en we hebben nog geen genoeg van elkaar.
-
23 Januari 2007 - 16:12
Sandra:
Fantastisch! Ik smul elke keer weer van jullie reisverhalen en hoop er nog veel te lezen. Veel plezier! -
23 Januari 2007 - 16:17
Ate:
Ik dacht dat ik mijn nieuwe baan leuk vond... maar wat jullie doen, o, o, o, dat heeft toch ook wel wat... fantastisch! -
24 Januari 2007 - 10:56
Archibald:
Grappig dat je de Gekko ontmoet. Ik heb emailcontact met ze gehad n.a.v. het kraken van hun Contest 34. Die van mij kraakte zo erg dat ik dacht dat ie een stormpje niet zou overleven. Ben jaloers op jullie visvangst. Groet, Leo -
24 Januari 2007 - 16:36
Remco:
Hoi Fenneke, weer erg leuk om je verhalen te lezen. Mijn bootje ligt helaas nog steeds in de loods. Laat het hier in Nederland ook maar warm worden. groeten vanuit Stadsdeel Oud Zuid
Remco
-
25 Januari 2007 - 17:31
Marte:
m'n moeder stuurt de berichten vanuit Groote Keeten door naar Leeuwarden, dus ik geniet ook lekker mee van jullie reis. Moet eerlijk zeggen: ben wel een beetje jaloers.. -
25 Januari 2007 - 19:18
Didi:
Die foto's, wat een genot. Ik zou ook lekker rustig aan doen als ik jullie was... daar doe je het toch allemaal voor. Beetje genieten en nog wat genieten... heerlijk. Hier is het eindelijk koud geworden. En ik probeer tussen het werken en de verzorging van al dat leeft ook te genieten... Als ik 's ochtends de hond uitlaat, is het heerlijk rustig en de lucht prachtig, weten jullie dat nog? Dat mis je dan... en ook die heerlijke frisse lucht! Maar verder niet veel hoor… -
25 Januari 2007 - 19:31
Lidy:
Yaa man, go with the flow, geniet van the caribean Rum, het heerlijke fruit, de mooie stranden, baaien, riffen, vissen en het geweldige weer. Door jullie berichtjes zijn wij ook een beetje op de Caraïb en genieten we mee! Tot snel. -
27 Januari 2007 - 11:32
Paul:
Zo'n andere wereld en er gewoon zelf heen zeilen... lijkt de wereld niet ineens een stuk kleiner voor jullie of juist groter? Wat ik mij ook nog afvroeg: Misschien is het wat negatief gedacht, maar laten jullie de boot gewoon zo onbewaakt voor anker achter in de baai? Het lijkt mij toch een kapitaal voor die mensen daar! Nou ja, heerlijk genieten daar lijkt mij, go with the'wind' zou ik zeggen!
groeten,
paul
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
