Oversteek Kaap Verden - Tobago

Voordat ik over de oversteek ga berichten zijn er nog wat verhalen over onze belevenissen op Sao Nicolau (Kaap Verdisch eiland).
Op de (verjaar)dag van Sinterklaas, 6 december, gingen we met het openbaar vervoer, een pickup, naar Villa Ribeira Brava. Ivo voorin en ik op een bankje achterin. Toen we er aangekomen waren, bleek dat alles dicht zat, want het was een feestdag, logisch als je eiland Sao Nicolau heet. We hebben nog wat rondgelopen en gekletst met allerlei Kaap Verdianen die op Nederlandse of buitenlandse schepen hebben gewerkt en hierdoor Nederlands of Engels spreken. Het busje terug stopte op de helft van het eiland, maar een Kaapverdiaanse man die in Nederland had gewerkt nodigde ons uit bij hem thuis. Hij had een groot huis met een groot stuk grond waar hij van alles verbouwd. We kregen wijn, broodjes met kaas, en hij sloeg een papaja uit de boom voor ons. Zijn dochter en een erg leuke kleindochter van 2, waren ook thuis. We mochten bijna niet weg en konden wel bij hem blijven slapen, maar hebben toch maar een busje terug naar Tarrafal genomen, terug naar de boot.
Een paar dagen later gingen we in de middag een boodschapje doen. De Gekko, een andere Nederlandse boot, was naast ons nog de enige ander jacht in de baai. We legden ons bijbootje, Drs. P, aan een vissersboot en er werd ons meteen door een jongen, die we al eens op Drs. P had gepast, een vis aangeboden. De jongen was dronken en de vis zag er vies uit. We gingen het dorp in en toen we terugkwamen renden er jongetjes op ons af die zeiden dat onze bijboot weg was en wezen op de Gekko. Daar hing de jongen met de vis in onze Drs. P. Wij schreeuwen e.d. maar dat hielp niet. Inmiddels waren er 2 jongens die Ivo er wel heen wilden roeien, maar toen ze dicht bij de Gekko kwamen ging de jongen met Drs P er vandoor richting haven, waar ik nog op de vissersboot stond, omringt door wat jongens van allerlei leeftijden. Hij legde aan en ik heb hem de huid vol gescholden in het Nederlands en Portugees. Toen kwam Ivo terug en die heeft hem nog een paar klappen gegeven. Een paar jongens boden Ivo een stuk slang aan om hem mee te slaan, maar dat ging Ivo toch iets te ver. Gelukkig was Drs. P nog in orde. Het bleek dat de jongen bij de Gekko o.a. benzinegeld had gevraagd.

En dan nu de oversteek van St Vincente, Kaap Verdische eilanden naar Charlotteville, Tobago.
Tja, het leek toch een hele onderneming, zo lang op zee. Maar we hebben het gedaan, en we zijn in de Caraïb, 2194 zeemijlen liggen achter ons! We hebben er 16 dagen en 14 uur over gedaan.
Gelukkig vertrokken we met zon en omdat het de dagen ervoor rustig weer was geweest was de zee rustig, lekker om zo ingeslingerd te raken. Na 2 dagen raak je helemaal gewend aan het ritme van de dagen op zee en is het erg rustgevend. De eerste week hadden we windkrach 4 à 5 en het bleef rustig.
We hadden tijdens de oversteek het idee dat we een beetje vakantie hadden, omdat we niet afgeleid werden door allerlei andere dingen die we moesten/ konden doen. Dus we hebben ons laten meevoeren door de golven en de wind, geluisterd naar de zee en gekeken naar golven, maan, sterren en de vliegende vissen die je af en toe zag en we hebben veel gelezen.
We hebben de hele tocht een oost noordoosten wind gehad, met kleine variaties, soms iets meer oost en dan weer meer noord. We zeilden voor de wind met het grootzeil en/of de fok aan bakboord en de uitgeboomde kluiver aan stuurboord.
De golven komen dan ook uit die hoek en dat zorgt er voor dat de boot altijd rolt. Je moet je altijd ergens aan vast houden als je niet zit, want je kan door de bewegingen van de boot een rare smak maken als je dat niet doet. Ik heb dan ook heel wat blauwe plekken op m’n benen en m’n hoofd gekregen. Het is ook vermoeiend met koken, brood bakken en afwassen. Toen ik een keer pannekoeken ging bakken had ik de kom met beslag op het aanrecht staan, maar met een grote golf kiepte deze even om. Een gedeelte van het beslag lag op de grond en lekte een keukenlaatje in, gelukkig zat er nog wel wat in om toch pannekoeken te kunnen bakken. Ook schoven regelmatig voorwerpen, zoals messen, kopjes e.d. even over het aanrecht, omdat ik ze nog niet op een veilige plek had weggezet. Gelukkig hebben we een cardanisch fornuis die mee kantelt met de dwarse bewegingen van de boot. Soms ging het fornuis door de golven zo te keer terwijl ik in de pan wilde roeren, dat ik de golven tot de orde moest roepen.
Tijdens oversteken leven we vooral buiten in de kuip. Verder slapen we in het bed naast de ingang van de kajuit, de hondekooi, want daar beweegt het minder als in ons bed voor, en je kan niet uit dat bed vallen. We slapen dan om de beurt in het bed, want we moeten ’s nachts om de beurt wachtlopen.

Een dag aan boord verliep ongeveer zo:
Van 8 uur ’s ochtends tot 9 à 10 uur boordtijd slaapt Ivo, Fenneke bakt ééns in de 2 à 3 dagen brood, leest houdt het logboek bij of doet een klusje. Elke dag worden er emails gemaakt en verzonden + de nieuwe mail met windinformatie opgehaald.
Fenneke of Ivo doen het radiocontact om 12 uur UTC (=Greenwich tijd) met de Australische en Nieuw Zeelandse boten die ook aan het oversteken zijn en dezelfde dag vertrokken, ze zijn naar Antiqua gezeild. We wisselen dan onze positie uit en onze weerkennis, hoe het gaat met het visvangen, etc.. Fenneke gaat rond het middaguur koken en dan eten we dus onze warme hap. Ivo wast af en Fenneke doet dan soms een kort middagdutje. Ivo ging in het begin daarna vaak nog een uur of soms langer slapen, maar omdat het dan nog zo warm is, 30 graden binnen, heeft hij dat verzet tot later in de middag. We lezen en kletsen ’s middags wat of doen een klusje en drinken samen een sapje. We douchen zo rond 4 à 5 uur, dat houdt in eerst met de zoutwaterslang natspuiten op dek en daarna met de sunshower met zoet water douchen in de kuip. We hebben 350 liter water in de 3 watertanks en nog extra 3 jerrycans van 25 liter waar we nu ook het douchewater uithalen. We hebben tijdens de oversteek 1¾ tank leeggemaakt en 1 jerrycan. We gebruiken onze zoutwaterkraan voor spoelen en koken, zodat we zoet water kunnen besparen.
Overdag houdt de persoon die in de kuip zit de wacht, of degene die niet slaapt. We hebben na de derde dag bijna een week geen schepen gezien, maar daarna zagen we om de dag een vrachtschip.
Rond 7 uur is de broodmaaltijd met soms een warme hap.
Fenneke gaat rond 8 uur slapen tot 12 uur, Ivo leest wat en zit wat te mijmeren, meestal in de kuip met het hoofdlampje op.
Van 12 tot 4 uur ’s nachts slaapt Ivo en houdt Fenneke in de kuip wacht. Ze doet gymnastiekoefeningen en swingt wat op muziekjes van de mp3 speler, leest wat en kijkt naar de sterren en de maan. Ik heb veel vallende sterren gezien, en weet nu ook waar mijn eigen sterrenbeeld stier in de lucht staat.
Van 4 tot 8 slaapt Fenneke en houdt Ivo wacht, meestal in de kuip, hij leest wat en mijmert wat of doet een klusje. Als het licht wordt gaat soms de vislijn in het water.
Bij zeilveranderingen moet Ivo erbij zijn, maar het is gelukkig niet voorgekomen dat Ivo hiervoor ’s nachts wakker gemaakt moest worden.
We hebben 3 keer, steeds na 500 mijl, de klok een uur vroeger gezet, om het tijdverschil te overbruggen.

We hebben leuke kerstdagen gehad op zee.
Op 1e kerstdag vingen eerst ’s ochtends vroeg al een kleine dorade die we terug hebben gegooid. Geen kerstmaal met vis, maar ik heb een lekker Indisch maaltje gemaakt en we hebben er een lekker glaasje wijn bij gedronken.
's Middags, natuurlijk weer net toen Ivo lag te slapen, hadden we weer beet, een meter lange dorade. Die heeft Ivo met veel moeite binnen weten te halen en vervolgens lag deze in de kuip te spartelen. Het was nog een heel werk om de vis te fileren. We hadden voor 3 dagen vis! We hebben 's avonds meteen een stukje verse gebakken vis gegeten. Dit was toen al de 2e dorado die we vingen en we hebben later nog een dikke tonijn gevangen. Er zijn ook veel vissen weer ontsnapt.
Verder hebben we een briefje gemaakt voor in een fles die we vervolgens, met een Hollandse kaart erbij, in het water hebben gegooid. We zijn benieuwd of we hier nog iets van horen. De fles die we in de straat van Gibraltar in het water hebben gegooid, ongeveer in het midden boven Tanger, is in Algerije terechtgekomen, we hebben een briefje met kaart van de vinder gekregen (via Ruud).
Op 2e kerstdag zei Ivo 's ochtends:"Zou er vandaag nog visite komen". Er was in ieder geval geen schip aan de horizon.
's Middags aten we natuurlijk vis, ik heb een pasta met veel vis gemaakt, erg lekker. We hadden alle tijd om te lezen en te kletsen. Vlak voor zonsondergang kwam toch nog onze visite in grote getale. Het was een school dolfijnen. Ik zag ze omdat er één steeds hoog uit het water sprong. We zijn bij de boeg gaan kijken waar ze steeds bleven zwemmen evenals naast de boot, ze draaiden hun buik naar ons toe, of deden een mooie rol. Het waren vrij grote dolfijnen met een lichte buik met witte stippen en een lange snuit. We hebben het opgezocht en het moeten ruwtand dolfijnen zijn. Het was erg leuk, ze bleven maar bij de boeg en rond de boot zwemmen. Toen het donker werd zijn wij terug gegaan naar de kuip en Ivo heeft er daarna nog één bij de boeg boven water zien komen.
Ons Oud en Nieuw was erg rustig, vergeleken bij Nederland, geen vuurwerk. We hebben op de Nederlandse tijd de fles champagne ontkurkt en in de kuip onder de maan geproost op het nieuwe jaar. 4 Uur later, oud en nieuw lokale tijd, hebben we de fles leeggedronken..

Na Oud en Nieuw hebben we wat dagen winkracht 5 à 6 en toen werd de zee ook wilder. De oceaandeining zorgde ervoor dat het verschil tussen de golfdalen en golftoppen op sommige momenten meer dan 4 meter verschilde. Maar de golftoppen zaten wel iets van 50 meter, ongeveer 5 seconden uit elkaar. en omdat de golven niet breken over het algemeen gingen de golfen mooi onder de boot door. De hellingen van de golven zijn niet steil, de golven breken niet en lopen keurig onder de boot door. Alleen op het hoogste punt waait af en toe de kuif eraf. Als dat precies naast de kuip gebeurt waaide er wel eens een emmertje water de kuip in.
Op de een na laatste nacht kregen we nog een paar squalls, dat zijn regenbuien met veel wind. In korte tijd, 5 à 10 minuten, kan je veel wind krijgen en soms ook veel regen. We moesten dan de kluiver wegrollen en halve wind gaan varen.

Toen we ’s nachts in de buurt van het land kwamen rook je het land, een tropische regenwoud geur, heerlijk na zo lang op zee. Man of war bay, waar o.a. Charlotteville ligt is een grote baai. Doordat het net volle maan was geweest konden we behoorlijk wat zien in het donker. We zijn voor anker gegaan in de buurt van de Rajac. Toen eenmaal het anker lag rond half 3 ’s nachts hoorde we Rolf van de Rajac schreeuwen. Hij heeft Femke wakker gemaakt en ze zijn naar ons toe gekomen om te drinken op onze veilige aankomst. Het was erg leuk om zo aan te komen.
Toen we ’s ochtends wakker werden zagen we de groene bergen en hoorden we vogels, het ziet er prachtig uit. Het is hier erg relaxed.
We hebben een prima oversteek gehad, maar vinden het nu erg leuk om in Tobago te zijn. Af en toe moeten we nog tegen elkaar zeggen, we zijn in de Caraïb, we hebben het gehaald.


Nog even voor de mensen die van statistieken houden:
De standen zijn per etmaal vanaf het vertrek

Datum wind zeemijlen
20-12 ONO 2-5 0 vertrek St Vincente
21-12 ONO 3-5 106
22-12 ONO 4-5 136
23-12 ONO 5 138
24-12 ONO 4-5 132
25-12 ONO 4-5 138
26-12 ONO 4-5 137
27-12 ONO 5-6 134
28-12 ONO 5-6 138
29-12 ONO 5 136
30-12 ONO 4-5 135
31-12 ONO 4-5 128
1-1 ONO 4-5 122
2-1 ONO 5-6 145
3-1 ONO 5-7 142
4-1 ONO 5-6 136
5-1 ONO 3-7 122
6-1 ONO 3-6 73 aankomst Tobago