Kerstgroet uit Bimini
Door: Fenneke
Blijf op de hoogte en volg Ivo en Fenneke
18 December 2007 | Bahama's, Nassau
Allereerst willen we iedereen vanuit Alice town, Noord Bimini, de Bahamas, fijne feestdagen en een heel gelukkig en gezond 2008 toe wensen!
Na 2,5 week in Nederland in de regen kwamen we in een warm Fort Lauderdale aan, heerlijk. We zijn na een dagje boodschappen doen e.d. weer voor anker gegaan.
We hebben ons verdiept in het oversteken van de golfstroom. Omdat deze met 3 knopen langs Florida stroomt en ongeveer 40 mijl breed is moet je oversteken wanneer de wind niet in de noord of oosthoek zit (met weinig wind kan dit nog wel) of wanneer het hard waait. Het was nog oostenwind en we zagen dat de wind naar het zuiden zou draaien en daarna via het westen door zou draaien naar het noorden. De Bimini eilanden zijn de meest westelijke eilanden van de Bahamas, deze liggen tegenover Miami, de afstand is 45 mijl (ongeveer 80 kilometer), dit is daardoor de kortste oversteek. We zijn daarom met de oostenwind naar Miami gezeild. Ik kon merken dat ik een tijdje niet gezeild had, er stond een vervelende deining en ik werd prompt zeeziek.
In Miami zijn we de eerste nacht midden voor de stad voor anker gegaan, er ligt een ondiepte waar we mooi konden ankeren. Om zo voor Miami te liggen was geweldig, vooral toen het nacht werd.
De volgende dag zijn we naar een rustige ankerplek gegaan waar we in de buurt de laatste verse spullen voor de oversteek konden kopen.
Vlak voor vertrek was de wind met 15 a 20 knopen toch wat harder dan we hadden gehoopt. We besloten toch te gaan, omdat het erop leek dat het de aankomende tijd nog geen oversteek weer zou zijn. We vertrokken aan het eind van de middag, zodat we in de ochtend met daglicht in Noord Bimini aan zouden komen.
Het oversteken van de golfstroom viel niet mee. Terwijl het kompas aangaf dat we 150 graden gingen, gaf de GPS 60 á 70 graden aan. We werden dus meteen al flink noordelijk geduwd. Onze Volkswagen dieselmotor heeft er voor gezorgd dat we niet voorbij de Bahamas zijn gedreven. Gelukkig neemt de sterkte van de golfstroom richting Bimini wat af. We kwamen ’s ochtends op zeil en motor ten noorden van Noord Bimini uit en konden langs het eiland tegen de wind in naar het zuiden varen om de baai aan de zuidkant in te varen. We zijn voor Alice town, de grootste plaats op Noord Bimini, voor anker gegaan.
We gingen nog even kijken of het anker goed lag en hoe ondiep we lagen. Daarna barste de regen los en waaide het hard ’s middags, lekker weer om bij te komen van een nacht doorvaren.
Na een nacht bijslapen zijn we gisteren het eiland op gegaan. Aan de waterkant kwamen we meteen in aanraking met een conch (grote kroonslak) visser, Noteeth, die de slak uit de schelp haalde en deze schoonmaakte met een mes en de tanden die hij nog had. Deze mooi schelpen komen hier veel voor en er mocht tot vorig jaar door iedereen op gevist worden, maar sinds dit jaar zijn ze de schelpdieren meer gaan beschermen door de toeristen te verbieden conch te vissen. De slak schijnt een delicatesse te zijn.
We wandelden door het dorp om in te klaren bij douane en immigratie en het deed meteen weer Caraïbies aan. Het is er rommelig, men heeft geen haast, overal zijn kleine winkeltjes, ruines van huizen blijven gewoon staan, iedereen is zwart, kortom het is er relaxt.
Noord Bimini is een klein eiland van zo’n 11 kilometer lang met een hoofdstraat die over het eiland loopt. De noordoostkant van het eiland is vooral mangrove en zand en niet bewoond. De golfkar is een veel gebruikt vervoermiddel naast allerlei soorten auto’s.
Bij de douane moesten we 3 formulieren invullen en $ 300 betalen voor een vergunning om met de boot in de Bahamas rond te mogen varen. Het kantoor van de immigratie moest voor ons geopend worden, er zijn niet veel toeristen in deze tijd van het jaar.
We liepen daarna langs een uitgebrand huis en een voorbijganger vertelde het verhaal van de brand en wilde in ruil daarvoor graag wat dollars. De dorpsgek schudde ons verderop de hand en gebaarde dat hij graag een sigaret wilde. De mensen zijn in ieder geval erg vriendelijk en we voelen ons hier thuis.
Het is alleen door de harde wind kouder dan we dachten. Het is binnen 21 tot 26 graden. We hebben ’s avonds zelfs onze truien aan.
Maar we klagen niet want we vermaken ons hier prima.
Na 2,5 week in Nederland in de regen kwamen we in een warm Fort Lauderdale aan, heerlijk. We zijn na een dagje boodschappen doen e.d. weer voor anker gegaan.
We hebben ons verdiept in het oversteken van de golfstroom. Omdat deze met 3 knopen langs Florida stroomt en ongeveer 40 mijl breed is moet je oversteken wanneer de wind niet in de noord of oosthoek zit (met weinig wind kan dit nog wel) of wanneer het hard waait. Het was nog oostenwind en we zagen dat de wind naar het zuiden zou draaien en daarna via het westen door zou draaien naar het noorden. De Bimini eilanden zijn de meest westelijke eilanden van de Bahamas, deze liggen tegenover Miami, de afstand is 45 mijl (ongeveer 80 kilometer), dit is daardoor de kortste oversteek. We zijn daarom met de oostenwind naar Miami gezeild. Ik kon merken dat ik een tijdje niet gezeild had, er stond een vervelende deining en ik werd prompt zeeziek.
In Miami zijn we de eerste nacht midden voor de stad voor anker gegaan, er ligt een ondiepte waar we mooi konden ankeren. Om zo voor Miami te liggen was geweldig, vooral toen het nacht werd.
De volgende dag zijn we naar een rustige ankerplek gegaan waar we in de buurt de laatste verse spullen voor de oversteek konden kopen.
Vlak voor vertrek was de wind met 15 a 20 knopen toch wat harder dan we hadden gehoopt. We besloten toch te gaan, omdat het erop leek dat het de aankomende tijd nog geen oversteek weer zou zijn. We vertrokken aan het eind van de middag, zodat we in de ochtend met daglicht in Noord Bimini aan zouden komen.
Het oversteken van de golfstroom viel niet mee. Terwijl het kompas aangaf dat we 150 graden gingen, gaf de GPS 60 á 70 graden aan. We werden dus meteen al flink noordelijk geduwd. Onze Volkswagen dieselmotor heeft er voor gezorgd dat we niet voorbij de Bahamas zijn gedreven. Gelukkig neemt de sterkte van de golfstroom richting Bimini wat af. We kwamen ’s ochtends op zeil en motor ten noorden van Noord Bimini uit en konden langs het eiland tegen de wind in naar het zuiden varen om de baai aan de zuidkant in te varen. We zijn voor Alice town, de grootste plaats op Noord Bimini, voor anker gegaan.
We gingen nog even kijken of het anker goed lag en hoe ondiep we lagen. Daarna barste de regen los en waaide het hard ’s middags, lekker weer om bij te komen van een nacht doorvaren.
Na een nacht bijslapen zijn we gisteren het eiland op gegaan. Aan de waterkant kwamen we meteen in aanraking met een conch (grote kroonslak) visser, Noteeth, die de slak uit de schelp haalde en deze schoonmaakte met een mes en de tanden die hij nog had. Deze mooi schelpen komen hier veel voor en er mocht tot vorig jaar door iedereen op gevist worden, maar sinds dit jaar zijn ze de schelpdieren meer gaan beschermen door de toeristen te verbieden conch te vissen. De slak schijnt een delicatesse te zijn.
We wandelden door het dorp om in te klaren bij douane en immigratie en het deed meteen weer Caraïbies aan. Het is er rommelig, men heeft geen haast, overal zijn kleine winkeltjes, ruines van huizen blijven gewoon staan, iedereen is zwart, kortom het is er relaxt.
Noord Bimini is een klein eiland van zo’n 11 kilometer lang met een hoofdstraat die over het eiland loopt. De noordoostkant van het eiland is vooral mangrove en zand en niet bewoond. De golfkar is een veel gebruikt vervoermiddel naast allerlei soorten auto’s.
Bij de douane moesten we 3 formulieren invullen en $ 300 betalen voor een vergunning om met de boot in de Bahamas rond te mogen varen. Het kantoor van de immigratie moest voor ons geopend worden, er zijn niet veel toeristen in deze tijd van het jaar.
We liepen daarna langs een uitgebrand huis en een voorbijganger vertelde het verhaal van de brand en wilde in ruil daarvoor graag wat dollars. De dorpsgek schudde ons verderop de hand en gebaarde dat hij graag een sigaret wilde. De mensen zijn in ieder geval erg vriendelijk en we voelen ons hier thuis.
Het is alleen door de harde wind kouder dan we dachten. Het is binnen 21 tot 26 graden. We hebben ’s avonds zelfs onze truien aan.
Maar we klagen niet want we vermaken ons hier prima.
-
24 December 2007 - 19:12
Didi:
Leuk verhaal weer, voor jullie natuurlijk ook alleen maar goeds.
Hoop dat jullie lekkere feestdagen hebben.
xx -
26 December 2007 - 21:43
Carla.r:
Hai Ivo en Fenneke! Het ziet er warm gesteld uit met die ijsman op de foto! Hier hebben we het alleen voorafgaande aan de kerst even flink koud gehad en met de kerst eerder wat miezerig en grijzig. Maar daar merk je natuurlijk niks van als je je op de bank met een kopje thee bij de kerstboom teruggetrokken hebt, zoals ik. Hebben jullie een boom aan boord? Of doe je daar niet aan op Brimini? Zijn jullie al de eindejaarsoverpeinzingen aan het voorbereiden? Of stem je daarvoor af op Nederland? Heb je een leuk bezoek gehad hier? Brimini ziet er schilderachtig mooi uit. Vooral de foto van de kust van Miami vond ik prachtig. Vermaak je goed! Heb je een leuk feest met oudjaar? Ik wens jullie een heel goed 2008. Een mooie reis toegewenst in dat jaar. Dat jullie daarnaast aardige mensen op je tocht mogen tegen komen wens ik jullie toe. Veel liefs en hopelijk een keer tot gauw, groeten carla -
01 Januari 2008 - 12:22
Nico Salm:
Hoi,
Jullie allebei ook veel plezier en goede wind in 2008. Weer een mooi verhaal dat jullie hebben geschreven van een mooie tocht. Hier alles goed behalve dat ik vlak voor kerst mijn enkel heb gebroken en dus met de feestdagen in het gips zat. Binnenkort wordt met loopgips de wereld weer wat groter. -
06 Januari 2008 - 16:21
Roel En Jacqueline:
Mutlu yillar....beste wensen.
We lezen dat het Veeweetje weer lekker draait....mooi zo. Wij liggen nog in Marmaris, veel te lang al, dus binnenkort weer nieuwe berichten...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
