Nog bij St Maarten
Door: Webmaster
Blijf op de hoogte en volg Ivo en Fenneke
19 Mei 2007 | Sint Maarten, Marigot
SSoms is het erg vervelend om zo ver van Nederland te zijn, en dat was het vooral toen we hoorden dat mijn vader overleden was.
Hij was 2 weken ervoor naar het ziekenhuis gegaan om aan zijn prostaat geopereerd te worden. Hiervoor blijft men in de regel 2 dagen in het ziekenhuis.
Maar mijn vader kreeg de dag na zijn operatie een zware hartaanval. Hij had al wel problemen met zijn hartklep. Daarna ging het dan weer goed en dan weer slecht en hij is een paart keer van en naar de hartbewaking gebracht. De dag voordat hij overleed waren we al gaan informeren naar vluchten, want ik zat er over te denken naar Nederland te gaan. ´s Avonds werd er gebeld en toen wist ik dat mijn vader was overleden. Hij is ´s ochtends vroeg op 5 mei overleden, het was bij ons nog 4 mei vanwege de 6 uur tijdverschil. Het was zo raar en onwerkelijk. Hij was nog vitaal toen we hem in maart voor het laatst zagen.
Het was een geluk dat we op St Maarten waren, we konden 2 dagen later op een vlucht naar Nederland via Curacao.
Het was een emotionele tijd in Nederland.
Ik ben nog even bij mijn moeder gebleven na de begrafenis en we zijn toch snel weer vertrokken. Ik vond het moeilijk om mijn moeder alleen achter te laten en weer terug te gaan naar St Maarten.
Soms kan ik nog niet geloven dat mijn vader er niet meer is.
We hebben de draad weer een beetje opgepakt. Inmiddels zijn we op St Martin, de Franse kant van St Maarten. We hebben onze voorraden eten weer eens flink aangevuld om er weer een tijdje tegenaan te kunnen.
Gisteren was ik jarig en we hebben Joke en Henk van de Zeevonk en Claire en Sjoerd van de Moja op de koffie gehad, dat was gezellig. ´s Avonds heeft Ivo me mee uit eten genomen.
Vandaag is Sjoerd jarig, dus we gaan zo bij hem op de koffie. Vanmiddag vertrekken we richting de Britse Maagden eilanden.
Zo gaat het leven weer door.
Hij was 2 weken ervoor naar het ziekenhuis gegaan om aan zijn prostaat geopereerd te worden. Hiervoor blijft men in de regel 2 dagen in het ziekenhuis.
Maar mijn vader kreeg de dag na zijn operatie een zware hartaanval. Hij had al wel problemen met zijn hartklep. Daarna ging het dan weer goed en dan weer slecht en hij is een paart keer van en naar de hartbewaking gebracht. De dag voordat hij overleed waren we al gaan informeren naar vluchten, want ik zat er over te denken naar Nederland te gaan. ´s Avonds werd er gebeld en toen wist ik dat mijn vader was overleden. Hij is ´s ochtends vroeg op 5 mei overleden, het was bij ons nog 4 mei vanwege de 6 uur tijdverschil. Het was zo raar en onwerkelijk. Hij was nog vitaal toen we hem in maart voor het laatst zagen.
Het was een geluk dat we op St Maarten waren, we konden 2 dagen later op een vlucht naar Nederland via Curacao.
Het was een emotionele tijd in Nederland.
Ik ben nog even bij mijn moeder gebleven na de begrafenis en we zijn toch snel weer vertrokken. Ik vond het moeilijk om mijn moeder alleen achter te laten en weer terug te gaan naar St Maarten.
Soms kan ik nog niet geloven dat mijn vader er niet meer is.
We hebben de draad weer een beetje opgepakt. Inmiddels zijn we op St Martin, de Franse kant van St Maarten. We hebben onze voorraden eten weer eens flink aangevuld om er weer een tijdje tegenaan te kunnen.
Gisteren was ik jarig en we hebben Joke en Henk van de Zeevonk en Claire en Sjoerd van de Moja op de koffie gehad, dat was gezellig. ´s Avonds heeft Ivo me mee uit eten genomen.
Vandaag is Sjoerd jarig, dus we gaan zo bij hem op de koffie. Vanmiddag vertrekken we richting de Britse Maagden eilanden.
Zo gaat het leven weer door.
-
19 Mei 2007 - 16:29
Carla.r:
Lieve Fenneke,
Van harte gecondoleerd met het overlijden van je vader. Zo plotseling en onverwacht nog wel. Voor je moeder zal het wel een grote schok ook zijn geweest. Het leven gaat misschien verder zoals je schrijft, maar toch niet zomaar op dezelfde manier. Ik wens je heel veel sterkte met het verlies van je vader. Je hebt er maar één. Ik hoop dat je veel goede herinneringen hebt en dat hij daardoor een beetje over je schouder me je meekijkt. Veel liefs en sterkte gewenst met alles, Carla -
20 Mei 2007 - 09:08
Nico Salm:
Beste Fenneke en Ivo,
Fenneke gecondoleerd met het overlijden van je vader. Het is inderdaad heel vreemd en naar om dan niet in de buurt in Nederland te zijn. Ook vreemd is het dan dat Fenneke zelf jarig was op 18 mei. In ieder geval nog gefeliciteerd.
Met vriendelijke groet,
Nico Salm -
22 Mei 2007 - 09:55
Ingrid En Aonne Olij:
Dag Fenneke en Ivo,
Gecondoleerd met het overlijden van je vader. Ook mijn vader (Ingrid) is eind februari overleden hij is een paar maanden erg ziek geweest. Het was een hele lieve zachtaardige man . Ik mis hem nog erg. Mijn moeder (72 ) heeft Alzheimer. Fijn dat jullie samen toch weer de draad oppakken, die wij volgen vanuit Nederland. Het zal evenwel toch best een heftige tijd voor jullie geweest zijn. Veel sterkte en hartelijke groeten Ingrid en Aonne. -
23 Mei 2007 - 20:03
Remco D.:
hoi Fenneke, wat een treurig bericht. Gecondoleerd. veel sterkte vanuit Oud Zuid de komende periode. Remco -
24 Mei 2007 - 11:26
Cobie Hartendorp:
Hallo Fenneke,
Ook namens ons gezin gecondoleerd met het verlies van je vader.
Kan me voorstellen dat het allemaal heel onwerkelijk lijkt vooral omdat je laatste herinnering aan hem nog zo levendig is.Mijn vader is nu alweer 9 jaar dood en soms kan ik hem nog vreselijk missen hetgeen natuurlijk ook betent dat het een fijne vader was en we een goede band hadden.ik gun jou ook veel fijne herinneringen. Dat je er moeite mee had je moeder achter te laten kan ik me ook voorstellen maar als je haar vaak schrijft, al is het maar een paar woorden, zal dat haar veel goed doen. Gesproken woorden dringen niet altijd goed door en als ze zwart op wit staan,kan ze ze altijd zo vaak als ze wil herlezen.
We wensen jullie allemaal veel sterkte en ook weer veel genieten toe op jullie prachtige reis.
Groeten van Johan, Cobie en kinderen
-
25 Mei 2007 - 14:06
Stephen:
Gecondoleerd
Gefeliciteerd
Ik zat lang geleden eens onwetend op een bootje op het IJsselmeer toen m'n moeder met kanker het Ziekenhuis indraaide.
Het leverde me achteraf een rotgevoel op.
Anders maar misschien ook niet.
Inderdaad; het leven gaat door.
Onafhankelijk van waar je bent en of je beweegt of niet.
Geluk!
Stephen
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
