Van krater naar krater

Ivo ziet overal kraters en we liggen volgens hem regelmatig voor anker in een krater van een oude vulkaan. En als we er niet in voor anker liggen dan zien we ze op het land.

’t Is warm en vochtig de laatste tijd, het regent regelmatig.
In Portsmouth, Dominica hadden we erg veel regen, het regende elke dag wel een tijdje erg hard. We hadden ons regenzeiltje opgehangen en hebben minstens 100 liter water opgevangen, lekker en gemakkelijk.

Dominica is een arm eiland en mensen proberen op allerlei manieren geld te verdienen. In Portsmouth waren daarom van allerlei zogenaamde boatboys.
Er zijn verschillende “boatboys” met boot die tochtjes kunnen organiseren en allerlei andere hand en span diensten kunnen doen. Daarnaast was er onze favoriet Antonio Banderas met z’n fruit service, hij kwam af en toe langs met mango’s, bananen of limoenen. Er waren nog wat boys die op een surfplank langs roeiden om mango’s te verkopen of afval voor geld mee te nemen.

Albert kwam al een mijl voor de ankerplaats op ons af in z’n boot om te vragen of we niet met hem een riviertochtje op de Indian river wilden doen, hij is een officiële gids.
We hebben met hem afgesproken en hij kwam ons ophalen met de boot. De rivier is vanaf het dorp zo’n 1,5 kilometer bevaarbaar. Er mag op de rivier niet met de motor gevaren worden omdat dat de rust teveel verstoord. Albert roeide de rivier op en vertelde ondertussen over allerlei bomen en planten. Er zaten verschillende grote en kleine krabben naast de rivier. Al meteen zaten we ook helemaal in het tropische regenwoud met prachtige bomen. We gingen een stuk de rivier op totdat het water te ondiep werd. Hier is een restaurantje waar we gestopt zijn net toen het keihard begon te regenen. Toen de tropische regenbui voorbij was heeft Albert ons weer terug geroeid waarbij we onderweg nog leguanen bovenin de bomen zagen zitten.
We zagen dat Albert moeilijk liep. Het bleek dat hij last heeft van z’n heup. Tot en met 16 jaar en vanaf 65 jaar is de gezondheidszorg gratis in Dominica. Iedereen daartussenin moet alles zelf betalen. Albert heeft geen geld voor een operatie en bovendien is de heupoperatie die hij nodig heeft niet mogelijk in Dominica. Gelukkig is hij in z’n boot toch nog mobiel.

We hebben een auto gehuurd en zijn zonder vast plan vertrokken. In Dominica rijdt men links, dat is in het begin even wennen. We reden meteen de bergen in richting de westkust. Ivo had zin in koffie, maar in Dominica wordt weinig koffie gedronken. Toen we in Calibishie aankwamen, een dorpje bij het strand in het noordwesten, zagen we een pension, waar je ook ontbijt kon krijgen, daar moest wel koffie zijn. Bleek het pension van de Nederlandse Hermien te zijn, dat is ook toevallig. Zij kon wel een lekker kopje koffie voor ons zetten. Het overdekte terras van het pension is aan het strand en we hadden een prachtig uitzicht over een baai met eilandjes. Op aanraden van Hermien reden we een stukje terug naar een mooi strand waar scenes van de 2e Pirates of the Caribbean film zijn opgenomen. Er komt een rivier bij het zwarte zand strand uit en er staan overal kokospalmen
We gingen nog even terug naar Hermine om een foto te maken en omdat het inmiddels al tijd was voor een middagmaal hebben we bij haar gegeten. Mocht je op vakantie willen naar Dominica, dan kan je bij Hermien’s Verande View prima onderdak vinden (www.lodgingdominica.com)

Op verschillende Caribische eilanden woonden de Cariben indianen. Deze indianen waren menseneters en ze hebben op veel plaatsen de vredelievende Arawak indianen opgegeten en uitgeroeid. De Cariben zijn op hun beurt weer op veel eilanden uitgeroeid door de Spanjaarden, Fransen en Engelsen, maar op Dominica hebben de overgebleven Indianen een stuk grond gekregen aan de oostkant van het eiland. Er zijn nu nog zo’n 3000 Cariben over en er zijn er die zich gemengd hebben met de Dominicanen en niet meer in het reservaat wonen.
De Cariben hebben wat Aziatische trekjes en anders dan de negerbevolking van Dominica sluiker haar.
We zijn door het reservaat gereden en zijn gestopt bij een souvenir winkeltje. Een vrouw verkocht shakers e.d. gemaakt van kalebassen, maskers gemaakt van de wortel van een kokosboom, houten beesten, geweven manden etc. Zij en haar man hadden alles gemaakt.
Ze woonden bovenop een heuvel met uitzicht op zee en nadat we een masker hadden gekocht liet ze ons het uitzicht zien. We hebben een tijdje met haar zitten kletsen en zijn toen weer verder gegaan de bergen door en weer langs de kust richting Portsmouth.

We stopten ergens waar een man een lift wilde naar Salisbury. Hij had de dag ervoor een lift van Fransen gekregen en was er van overtuigd dat wij diezelfde Fransen waren. Ivo liet z’n rijbewijs zien om aan te tonen dat we uit Nederland komen, maar hij wilde het nog steeds niet geloven. Waarschijnlijk was hij een beetje stoned. We hebben hem bij z’n huis afgezet en kwamen net voor het donker in Portsmouth aan.
Het was een prachtige tocht. Dominica is nog echt een ongerept eiland met een prachtige natuur Er komen niet zoveel toeristen omdat er geen groot vliegveld is en omdat er nog niet zoveel toeristische activiteiten zijn.

We hebben m’n verjaardag gevierd in Portsmouth. Ik kreeg van Ivo het Cariben masker en hij heeft me getrakteerd op een heerlijk etentje.
We zijn daarna naar de hoofdstad Roseau gevaren. De ankerplek is buiten de stad en ankeren is er een beetje moeilijk omdat het vanaf de kant erg snel diep wordt, maar het lukte ons wel.

We zijn met een busje naar Roseau gegaan en gaan lunchen op een terrasje. Er bleek nog een Nederlander op het terras te zitten, nog wel een Tukker, die al wat jaren in Roseau woont. Hij heeft ons na de lunch een lift gegeven naar een plek waar we de bus naar de Travalgar watervallen konden pakken. Voordat er een bus kwam stopte er een taxi chauffeur en na wat onderhandelen konden we het eens worden over de prijs naar de watervallen. Om bij de watervallen te komen moesten we nog een stukje lopen en kwamen toen bij een uitzichtpunt waar je 2 watervallen kan zien. Daarna zijn we verder richting de watervallen gelopen. De watervallen monden uit in stenen met stroompjes verder naar beneden en we hebben heerlijk gebadderd in een poeltje.
We hadden nog geen lift terug, maar konden met een busje met ander toeristen mee naar Roseau.

We gingen de volgende middag 2 duiken maken met de duikschool die bij ons in de buurt was. Ivo ging deze keer mee met de georganiseerde duik evenals de Amerikanen van de catamaran naast ons.
De eerste duik was leuk omdat we een gigantische schildpad zagen die gewoon bleef zitten toen we in de buurt kwamen. Op mijn verzoek gingen we de tweede duik naar Champagne, waar onderwater geisers zitten, die voor de belletjes zorgen. Het was een fantastische duik met een enthousiaste duikgids, die ons van allerlei gekke vissen liet zien, o.a. vissen die alleen met hun kop uit het zand steken (jawfish), een sidder rog, een octopus, een rare witte worm van 10 centimeter en als laatste 4 zeepaardjes. Helaas was toen de batterij van m’n fototoestel zo goed als leeg.

De wind was gunstig voor de zeiltocht naar St Pierre in het noorden van Martinique en het ging voorspoedig. Martinique is een groot Frans eiland.
We kwamen er aan op 22 mei, de Franse dag van de afschaffing van de slavernij. Op Martinique is dat een feestdag en we zijn ’s avonds naar optredens van muziek en dans geweest.

St Pierre was vroeger het Parijs van het Caribische gebied met zo’n 30.000 inwoners. Op 8 mei 1902 explodeerde de Mont Pelée vulkaan die in minder dan 3 minuten de hele stad bedekte met lava en as. Slechts 2 mannen hebben de vulkaanuitbarsting overleefd, waaronder Cyparis, die in de gevangenis zat op verdenking van moord.
Het huidige St Pierre is gebouwd op de resten van de oude stad. We zijn gaan kijken bij de resten van het theater en de gevangenis waar Cyparis levend uitgekomen is. Het museum met informatie en foto’s over de aardbeving was interessant.

We kwamen in aanraking met de Franse Stefan en zijn vriendin, waarvan we de naam vergeten zijn. Ze hebben een paar maanden geleden hun catamaran “Kiss ‘m” op St Maarten gekocht. We hebben bij hun aan boord gezellig zitten kletsen met een wijntje erbij.

Om wat meer van het bergachtige noorden van Martinique te zien hebben we in St Pierre een auto gehuurd. We reden al meteen vanuit St Pierre op een mooie bergweg. Het was een beetje bewolkt weer en we zagen helaas de top van de Mont Pelée niet. We zijn langs de oostkust gereden en hebben er in een dorp gegeten. Ik had een mooie route terug door de bergen uitgestippeld, maar er stond ergens een bord met Franse tekst waaruit ik begreep dat de weg na 10 kilometer geblokkeerd zou zijn. Ivo wilde het er toch op wagen. Het was een rustige smalle weg en we zagen nog één tegenligger en wielrenners. We klommen steeds hoger de bergen in. Uiteindelijk kwamen we bij een slagboom over de weg en na de slagboom lagen er brokstukken op de weg. We zijn een stukje gaan lopen en zagen toen dat verderop de hele weg verdwenen was. De weg is naar beneden gegleden, het was een apart gezicht. De wielrijders konden nog net over een klein paadje naar de andere kant lopen waar de weg zich weer vervolgde.
Wij moesten weer terug rijden en zijn uiteindelijk maar via de hoofdstad Fort de France langs de kust terug gereden naar St Pierre, ook een leuke route.

Fort de France ligt in een grote baai en wij zijn naar de overkant van Fort de France gezeild waar we in 2 wat rustiger baaitjes hebben gelegen. De 2e baai, bij het dorp Anse de l’Ane, was een goeie plek om een schilderklusje te doen, dus Ivo heeft alle roestige plekken op het dek bijgewerkt.
Daarna gestopt bij het dorp Grand Anse d’Arlet, ik heb er een duik met de duikschool gemaakt. Ook het snorkelen langs de kant van de baai was er mooi.
We zijn naar St Anne, in het zuiden van Martinique, gezeild, waar we kruisend zijn gekomen omdat we de wind tegen hadden. In St Anne troffen we de Zeevonk met Henk en Joke aan boord. We hadden ze in St Maarten ook even gezien. Het is erg leuk ze hier weer te zien en intussen hebben we al bij hun aan boord gegeten en bij ons aan boord geborreld.

Coördinaten van Roseau, Dominica 15° 16' 43” N, 061° 22' 33” W
Coördinaten van St Pierre, Martinique 14° 44' 43” N, 061° 10' 41” W
Coördinaten van St Anne, Matinique 14° 26' 23” N, 060° 53' 03” W