Eiland hoppen

We zijn al eiland hoppend in Dominica terecht gekomen.
Alle eilanden die we hebben aangedaan zijn ontstaan door vulkanische activiteiten en dat is te zien aan de bergen op de eilanden. De bergen zijn begroeid met tropisch regenwoud en zien er zowel vanuit het water als op de kant, prachtig uit.
Er verzamelen zich vaak wolken rond de bergen en we hebben de laatste tijd bijna elke dag wel een buitje. In Nederland is het erg koud voor de tijd van het jaar, maar voor ons is het hier erg warm, met zo’n 30 graden overdag en soms 32 graden in de boot. We zijn dan ook blij dat we regelmatig een duik kunnen nemen in ons Caribische zwembad.

In Gustavia, St Barts, zagen we op onze ankerplek steeds schildpadden boven water komen om adem te halen en al snorkelend zagen we ook roggen, waaronder een adelaarsrog.
Als we naar het zuiden willen zeilen is de wind nog niet geschikt, dus we gaan nog een paar dagen naar Ile Fourchue, lekker snorkelen en een heuveltop beklimmen.
Als de wind het toelaat zeilen we naar St Kitts.
St Kitts en Nevis zijn 2 eilanden die samen één staat vormen, ze zijn in 1983 onafhankelijk geworden, het was een Britse kolonie. Op weg naar St Kitts zeilen we langs St Eustatius, dat boven St Kitts ligt. De Quill de vulkaanberg van St Eustatius ziet er mooi uit met een hoed van wolken.

We gaan voor anker in het noorden bij het dorpje Sandy Point Town We vertrekken de volgende dag op zeil, maar merken al snel dat we Basseterre, de hoofdstad van St Kitts, niet kunnen bezeilen en het gaat ook nog eens regenen. dus we gaan maar weer voor anker. Deze keer voor Brimston Hill, een heuvel met een oud fort er bovenop.
We komen een dag later alsnog in Basseterre aan en kijken er wat rond. Er staat een enorme deining in de baai en we slapen ’s nachts niet zo goed.
We willen een tochtje over het eiland maken een organisator van tochtjes weet ons te overtuigen dat we beter een door hem georganiseerd tochtje kunnen doen, dan een auto huren. We krijgen Nicolas als gids die ons van alles verteld over zijn mooie eiland. We maken een rondje over het eiland, waar tot voor een paar jaar geleden nog veel suikerriet verbouwt werd door staatsbedrijven, maar men is inmiddels overgestapt op andere bronnen van inkomsten. Wij bezoeken tropische tuinen, het atelier van een kunstenares, vulkanische zwarte rotsen aan de kust en genieten van de prachtige uitzichten. We eten een heerlijke lunch met plaatselijke gerechten.
Meteen na de terugkomst van ons tochtje varen we naar een meer beschutte ankerbaai aan de zuidkant van St Kitts zodat we rustig kunnen slapen.

Na een dagje zeilen we een paar kilometer naar het zuiden naar Nevis.
We gaan in het noorden bij Oualie beach voor anker. Als we kijken of ons anker goed ligt zien we een paar kreeftjes. Ik zwem naar wat onderwater rotsen aan de kant en zie er wel 40 kreeften, ze zijn niet groot.
M’n haar wordt alweer lang en Ivo zet er de schaar in. Het wordt een kort kapsel, maar dat is wel fijn met al dat snorkelen en zwemmen.
De Lucky Jack, de catamaran met de Amerikanen Mark en Theresa aan boord, ankeren naast ons. Ze waren in Basseterre ook al onze buren. Ze hebben gasten aan boord maar vinden het leuk als we even langs komen voor een drankje. Hun aluminium catamaran is in Polen gebouwd en erg groot en luxe. Theresa laat ons trots de boot zien, het ziet er erg mooi uit met van binnen prachtig houtwerk.

Ik maak op Koninginnedag 2 leuke duikjes met de duikschool van Oualie beach en Ivo vangt 2 kleine kreeften die we als voorgerecht eten, toch een leuke Koninginnedag.
We gaan verder naar Charlestown, de hoofdstad van Nevis om uit te klaren. We zijn nog net voor de sluitingstijd bij het douanekantoor, maar er is niemand meer te vinden. Dan klaren we maar niet uit.

We gaan richting Guadaloupe, weer een Frans eiland, maar omdat het zo’n 70 mijl zeilen is gaan we ’s middags op de helft van de tocht bij Monserrat voor anker. Omdat de Soufriere Hills vulkaan sinds 1995 actief is, mag je niet overal op het eiland komen. We hebben van tevoren op internet gekeken hoe het met de vulkaan staat en gaan bij een strand voor anker wat bij ons bezoek in 2007 nog verboden gebied was. We zien er nu ook mensen op het strand lopen en een paar lichten bij huizen in de buurt. (zie ook het stukje “Bovenwindse eilanden” over Monserrat en de vulkaan).
We zeilen vlak langs Plymouth, dat de hoofdstad van Monserrat was, maar door vulkaanas is bedolven. Het is erg indrukwekkend om te zien waar de as stromen naar beneden zijn gekomen en hoe ze huizen geheel en gedeeltelijk begraven hebben.

We zeilen hoog aan de wind naar Guadaloupe en ankeren bij Deshaies , een kleurig, leuk dorp in het noorden.
Guadaloupe heeft de vorm van een vlinder, het westelijke eiland, waar Deshaies op ligt, heet Basse-terre, maar is, anders dan doet vermoeden, het hoge eiland met bergen. Het oostelijke deel wordt Grand-terre genoemd maar is lager en vlakker.
Basse-terre is zo’n 50 km lang en 30 kilometer breed. We huren een auto en rijden door de bergen naar de andere kant van het eiland. We stoppen onderweg bij een kleine waterval. We geven iemand een lift die naar Petit Bourg wil en we kopen een handdoek in een grappig winkeltje, zodat we ons af kunnen drogen na het bezoek van de volgende waterval. Als Ivo de pruikjes ziet die ze in de winkel verkopen moet hij er één proberen, het staat hem goed, maar ’t is hem te warm op het hoofd.

De hoogste berg van Guadeloup is zo’n 1200 meter hoog en in de buurt ervan is een riviertje met 3 watervallen op verschillende hoogtes, de Chutes du Carbet. Na een lekker lunch gaan we naar de plek van waaruit je de 2 hoogste watervallen ziet en je kunt er naar de 2e waterval lopen. Hier stort het water 110 meter omlaag. De autoriteiten vertellen ons dat we er niet bij de waterval mogen zwemmen, hebben we daarvoor net een handdoek gekocht.
We lopen naar de waterval door het tropische regenwoud over een aangelegd pad met trappen. De weelderige begroeiing ziet er mooie uit en ruikt heerlijk. Eenmaal aangekomen bij het einde van het pad is er een soort balkonnetje gebouwd van waaruit je de waterval moet bekijken, maar je kan er de hele waterval niet eens zien. Er staan bordjes dat je niet over het hek mag klimmen om dichter bij de waterval te komen, maar natuurlijk doen de meeste mensen het toch, wij dus ook.
We lopen langs het riviertje om dichter bij de prachtige waterval te komen.
Het is er rustig en Ivo ligt al snel in het meertje onder de waterval en overtuigd me ook een verfrissende duik te nemen en onder de waterval te komen staan. Ivo komt snel het water uit als hij begrijpt waarom je niet mag zwemmen, er zitten grote stenen in de wand van de waterval waarvan er wel eens één naar beneden komt.
Eenmaal terug bij de auto gaan we nog naar een meertje en rijden verder het eiland rond. In de hoofdstad Basse-terre staan we zelfs even in een file.

We blijven nog wat dagen in Deshaies. Ik zwem op een ochtend met m’n schouder tegen een kwal op, die ik snel van me af duw. Ik heb de kwal helaas niet gezien. Ik ben geraakt op m’n schouder, borst en m’n hand. Het doet vreselijk veel pijn en na een tijdje begin ik ook op ander plekken pijnprikkels te voelen en heb pijn in m’n rug en schouders bij het ademhalen, ik voel me vreselijk. We gaan naar de dokter en ik zit te zweten in de wachtkamer van de koorts.
De dokter kent het soort verschijnselen en schrijft pillen voor waarvan ik al meteen in de apotheek de helft moet slikken. De koorts neemt na een tijdje gelukkig af en ik begin me weer beter te voelen. Ik heb nu, na een week nog rode plekken, jeuk en af en toe pijn waar ik ben geraakt, maar het wordt beter.

We zeilen een paar mijl naar het zuiden en gaan naar Pigeon island dat in het Cousteau National Park ligt. We hebben al heel lang niet meer samen van de boot af gedoken, maar dit is er een leuke plek voor. Het ziet er mooi uit onderwater, er zwemt veel vis en we maken er de volgende dag nog een duikje.
We gaan verder naar Iles des Saints, een groep eilandjes onder Guadeloupe, waar we weer hoog aan de wind naartoe varen. We zijn er al eerder geweest en het is leuk weer naar het dorp Bourg de Saints te gaan. We maken ook op Iles des Saints nog een duikje.

Gisteren zijn we naar Dominica gezeild. We lagen mooi beschut en men had zo’n windkracht 5 voorspeld, maar éénmaal achter het eiland vandaan bleek er zo’n windkracht 6 te staan. We moesten aan de wind naar Dominica zeilen wat geen pretje was met de golven die er waren. Gelukkig was het niet zo ver en konden we ’s middags nog bij Portsmouth inklaren.
Sinds we hier aangekomen zijn heeft het veel geregend. De gastvlag die ik zorgvuldig met watervaste textielstiften had getekend (met papagaai erin), begon in een buitje helemaal door te lopen en vies groen te lekken. Maar er kwam al snel een boatboy langs die een gastvlag verkocht, dus we voldoen weer aan alle etiquette.


Coördinaten van Oualie beach, Nevis 17° 12' 07” N, 062° 36' 51” W
Coördinaten van Deshaies, Guadaloupe 16° 18' 29” N, 062° 47' 56” W
Coördinaten van Portsmouth, Dominica 15° 34' 46” N, 062° 27' 48” W